Kruidvlier (Sambucus ebulus)

Het nazomer zonlicht op de stengels van kruidvlier. Het groen van de bladeren. Met diepzwarte vlierbessen. Zo’n mooi contrast. Zelden is een uitgebloeide of zelfs uitgevallen tak zo mooi!
DSC02474uit
De stengels kleuren van de zomer naar de herfst toe steeds dieper rood. Die steeds kleiner en dunner vertakkende stelen. Zelfs dat ronde stompje met een kuiltje waar een bes aan zat. Een lust voor mijn oog.


Er zitten ook nog groene bessen aan de planten. Ja een plant want dit is een vaste plant die elk jaar afsterft en weer opnieuw opkomt. Geen struik dus zoals de gewone vlier. Bovendien is de hele plant giftig, afblijven dus.

Kruidvlier staat op de Rode Lijst van beschermde planten. Op een van de laatste foto’s kun je nog net de tentoonstellingslijst zien. Te vinden langs de holle weg, op de westkant van het alpinum.

Duifkruid re-visited (Scabiosa columbaria)

Ik maak elk jaar weer foto’s van duifkruid. Vooral als het is uitgebloeid. Zo mooi! Van mezelf mag ik er wel weer een paar plaatsen hier. Dit jaar staat ie tenslotte tentoongesteld in een Rode LijstDSC01779uit3
Ik trof een exemplaar met wat zaaddoosjes ‘dansend’ eromheen. Elk doosje  was een afzonderlijk bloemetje. De bolronde dopvruchtjes, met elk één zaadje, zijn cilindervormig en gegroefd. En behaard met 5 zwarte haren. Samen maken ze een prachtig bolletje wanneer de bloem is uitgebloeid. De vliezige kelk van het vruchtje heeft meerdere kleuren, ook samen: wit, groen, bruiner en zwart.



Dat ook maar een ‘gewoon’ even de bloemen: van knop tot volle bloei



Dit was wat ik eerder liet zien, het verschil met beemdkroon. Intussen is wordt duifkruid (alsook beemdkroon en blauwe knoop) beschreven als leden van de kamperfoeliefamilie.

Welriekende agrimonie (Agrimonia procera)

Nu heb ik duidelijk het verschil gezien met gewone agrimonie: het zaaddoosje, met één zaadje, heeft maar voor een deel ribbels. Alleen aan de bovenkant, bij de gekromde borstelharen, die haakjes. Het schijnvruchtje van de gewone agrimonie is helemaal gegroefd.
De onderste borstelharen staan bij de welriekende ook wat naar de stengel toe gebogen, bij de gewone niet.

DSC01555welriekende
Bij wrijving van de bladeren geven ze een zoetzure geur af. Las ik en dat ga ik proberen want dat ben ik vergeten. Dit momenteel een van de 10 ‘tentoongestelde’ Rode-Lijst-soorten in de Botanische Tuin.

De naam Agrimonia komt waarschijnlijk van het Oudgriekse ‘Argemone’, letterlijk vertaald ‘vlek op het oog’ of grauwe staar. Hiermee werden planten aangeduid die heilzaam waren voor de ogen.