Maandelijks archief: februari 2013

Bomen 2: boomkronen

’s Winters onder een boom naar de lucht kijken, het heeft iets majestueus. Je ziet al die steeds kleiner wordende takjes, vooral als we de lucht strakblauwe is. Eigenlijk wilde ik silhouetten laten zien, -nu zonder blad mooi te bekijken-, maar in de hortus gaat dat wat moeilijk omdat er niet veel bomen solitair staan. Daarom de kronen:


Ze zijn heel verschillend als je wat langer kijkt, de takken vertakken zich anders, zijn dunner of juist dikker, hoekiger of meer vloeiend gebogen. De berk (1e foto) heeft heel veel kleine iele takjes, bij de esdoorn (3e foto) hangen er nog zaden aan, wat weer een ander beeld geeft. Maar zo onder bomen staan geeft daarom ook een bepaald gevoel dat bij elke boom anders is. Beleef het eens! (oh ja foto 2=eik en 4=beuk)

Bomen 1: schors

In de winter valt er meer licht op de stam en de schors. Goed moment om te zien hoe verschillend die eruit kunnen zien. Schors beschermt de boom tegen weersinvloeden en insekten. Bij veel boomsoorten barst de schors wanneer de stam dikker wordt (omdat die niet elastisch is). Omdat schors ‘dood’ is (kurk), laat deze geen lucht en water door. Om te zorgen dat er toch zuurstof de boom in kan, ontstaan er op de schors ‘lenticellen’, vergelijkbaar met huidmondjes op bladeren. Ze dragen samen met de groeven en scheuren bij aan de soms kenmerkende patronen.
dsc00830uit2dsc00858uit2dsc00831uit2
Als eerste hierboven de schors van een prunussoort. De horizontaal op de stam lopende strepen zijn rijen met huidmondjes. Daarnaast de schors van de moerascypres, met in de lengte lopende stroken die in stukjes lijken gebroken. De laatste  is van de haagbeuk, net als de beuk met een dunne, gladde schors, maar dan ‘gespierd’. Alsof je spierbundels door de stam ziet lopen. De dunne bast is zeer gevoelig voor zonnebrand.
dsc00932uit2dsc00842uit2dsc00843uit2
De eik links heeft lengtegroeven die dieper worden naarmate de eik ouder wordt. De (ruwe) berk heeft een  witte schors die naarmate de boom ouder wordt steeds meer zwarte stukken krijgt waar groene algen op wonen. Als derde een dwergcypres waarvan de schors er als lange repen lijkt opgeplakt, maar dan ook weer loslaten…
zwarte-elstaxusatuinDe zwarte els houdt van natte voeten en staat op het mini-eilandje in de beek met een zwart-groene schors. De taxus (midden) heeft een bast die door de groei afschilfert in allerlei kleuren van geel tot bruin tot dieprood. Lijkt in die zin op de plataan die dat in de kleurstelling groen-geel doet. De taxus is giftig, zelfs de bast! Als laatste het typische ‘schrift’ van de witte abeel: er verschijnen zwarte vierkante stukjes op de wittige schors. Ook dit zijn huidmondjes.